Jakup Ferri

1981, Priştine

Portre Fotoğrafı: Ferdi Limani

Kosovalı sanatçı Balkan halk gelenekleri, art brut ve video oyunu estetiğinden beslenerek dokuma, nakış, resim ve çizimi bir araya getirir; türler arası hiyerarşilerin çözüldüğü, oyunbaz ve çok katmanlı bir dünya kurar. Hayvanlar, çocuklar ve yetişkinler bir arada var olur, yeni iletişim biçimlerine işaret eder. Arnavutluk, Burkina Faso, Kosova ve Surinam’dan kadın dokumacılarla birlikte ürettiği el işi nakış ve halılar, hem yok olma riski altındaki zanaat bilgisini sürdürür hem de küreselleşmenin yarattığı standartlaşmaya karşı durur. Ferri, el emeğini öne çıkararak yerel mirası görünür kılar ve öğrenme ile kapsayıcılık alanları açar.

Gündelik yaşamdan sahneleri şölensel ve masalsı bir anlatımla yeniden kuran sanatçının eserlerinde müzik, dans, oyun ve birlikte olma hâllerine sıkça rastlanır. İnsan figürleri, hayvanlar ve melez varlıklar aynı yüzeyde, çoğul perspektifler içinde bir araya gelir; lineer bakışın yerini eşzamanlı ve akışkan bir anlatım alır. Sanatçının eskiz defterlerinde filizlenen bu sahneler, birlikte çalıştığı zanaatkârların emeğiyle dokuma ve nakış yüzeylerinde vücut bulur; böylece bireysel üretim ile kolektif el işçiliği arasında geçirgen bir alan açılır. Sanatçının bu çok katmanlı evreni, türler arası hiyerarşileri görünür kılmakla kalmaz, onları bozan ve yeniden kuran bir alan olarak işler. İnsan, hayvan ve hibrit bedenler arasında kurulan ilişkilerde sabit bir üstünlük ya da merkez yoktur; aksine, tüm varlıklar aynı düzlemde karşılaşır, birbirine temas eder ve dönüşür. Bu karşılaşmalar, hayvanı yalnızca temsil edilen bir figür olmaktan çıkararak, özneleşen ve ilişki kuran bir varlık olarak konumlandırır. Böylece sanatçı, türler arasındaki sınırları geçirgenleştirirken, izleyiciyi de bu ilişkisel ağın bir parçası olmaya davet eder; hiyerarşinin yerini karşılıklı etkileşim, neşe ve ortak varoluş ihtimali alır.

We We, 2011-2026
Nakışlar ile yerleştirme
Değişken ölçülerde
Sanatçı ve Ferda Art Platform izniyle