Hamra Abbas

1976, Lahor
 

Lahor ve Boston’da yaşayan sanatçının pratiği, farklı coğrafyalar, imgeler ve deneyimlerle kurduğu temaslardan beslenir. Bir görüntü, bir jest ya da bir sembol olarak karşısına çıkan unsurları; ölçek, malzeme ve bağlam üzerinden yeniden düşünerek dönüştürür. Bu dönüşüm, yalnızca biçimsel değil, aynı zamanda algıya dair bir müdahaledir: kolektif hafızada yer etmiş imgeleri yeniden kurarak “görme” edimini sorgular ve izleyiciyi alışıldık okuma biçimlerinin dışına davet eder. Kültürel tarih, süsleme, inanç, şiddet ve cinsellik gibi temaları katmanlı ve geçirgen bir yapı içinde ele alır; farklı mecralar arasında dolaşan bütüncül bir üretim dili geliştirir.

İslam sanatı bağlamında bahçeler merkezi bir konuma sahiptir; sıklıkla cennetin birer temsili olarak kabul edilirler. İster tekstil, metal işçiliği, çini tasarımı, fresk ister taş kakma olsun, imgeler tutarlı bir şekilde ağaçları ve bahçeye dair diğer formları tasvir eder. “Ağaç Etütleri” sanatçının farklı ülkelere yaptığı seyahatler sırasında belgelediği ağaçların detaylı botanik çizimlerden yola çıkar. Bu koleksiyon, coğrafi sınırları aşarak dünyanın dört bir yanındaki izleyicilerle bağ kurar. Her parça, ağaç yapraklarının gölge benzeri temsillerini üreten, ışık ve gölgenin poetiğini yakalayan benzersiz bir lapis lazuli kakma tekniğiyle oluşturulmuştur. Realizm ile soyutlama arasında konumlanan görsel bir dil kullanan sanatçı bu koleksiyon aracılığıyla, “izleyicileri ağaçların ekosistemimizdeki temel rolleri ve toplumlar arasındaki kültürel sembolizmleri üzerine düşünmeye teşvik ederek; bir hayranlık ve tefekkür duygusu uyandırmayı” amaçlar.

Ağaç Etütleri Tree Studies I-II-III-IV, 2026
Lapis Lazuli, tek nüsha her biri, unique each, 23 × 28 cm
Sanatçı ve Pilot Galeri izniyle Courtesy of the artist and Pilot Gallery

Lahor ve Boston’da yaşayan sanatçı bir jest ya da bir sembol olarak karşısına çıkan unsurları; ölçek, malzeme ve bağlam üzerinden yeniden düşünerek dönüştürür. Video, alkışlama eylemi esnasında parçalanan, sanatçının kendi ellerine ait bir düzine alçı döküm setinden oluşur. Videoda duyulan alkış sesleri, kolektif onayın yüzeyi altında gizlenen yıkıcı dürtüleri çağrıştıran huzursuz edici bir ses peyzajına (soundscape) dönüşür. Bu ses, bildik bir alkıştan ziyade, alkışlama eyleminin özündeki gerilimden doğan bir yankı niteliğindedir. Böylelikle izleyicide tekinsizlik yaratan unsur, tanıdık bir jest ile o jestin parçalanma anı arasındaki bu kopuştur; bu kopuş, izleyiciyi etrafa saçılmış fragmanların oluşturduğu kaotik bir peyzaja doğru çeker.

 

Sahte eller neden alkışlamaz? Why do fake hands not clap?, 2010 Video, 1’30’’
Sanatçı ve Pilot Galeri izniyle Courtesy of the artist and Pilot Gallery